Gisteren ben ik een korte VPRO Tegenlicht-video tegengekomen over dopamine: de stof in ons lijf die ons een goed gevoel geeft en ons motiveert om iets te doen. Maar daar ging het filmpje eigenlijk niet over. Er werd juist duidelijk gemaakt hoe dit natuurlijke systeem ons ook in moeilijkheden kan brengen: als iets goed voelt, willen we er meer van, en steeds meer. En hoe meer we willen en krijgen, hoe minder goed gevoel het oplevert en hoe sterker het verlangen wordt. Dit heeft te maken met het aanpassingsvermogen van ons lichaam. We worden zo slaven van onze eigen behoeften.

Als mogelijke oplossing werd genoemd om een detox te doen: tijdelijk volledig afzien van datgene waarvan je zo afhankelijk bent geworden. Dan kan het lichaam zichzelf weer in balans brengen. Je lichaam leert dat je de pijn van het niet hebben van iets wat fijn voelt ook aankunt.

Wat heeft dit met yin yoga te maken? Alles. In yin-houdingen zoeken we het discomfort op. Vanuit overleving zijn we altijd op zoek naar comfort. Daar is niets mis mee – dat is het plezier, the joy of life. Maar we kunnen daarin verstrikt raken, waardoor we eigenlijk voortdurend bezig zijn om discomfort niet meer te willen voelen. In yin-houdingen oefenen we daarom telkens weer met dat ‘detoxen’, met het afzien. We kiezen ervoor om in de houding te blijven – waar een zekere mate van lichamelijke stress wordt opgeroepen – met het vertrouwen dat we het aankunnen. We leren bij onszelf voelen en bewegen tussen ‘te veel’ en ‘te weinig’.

Ons lichaam leert dat we stress, ongemak of zelfs pijn aankunnen. We leren soepeler omgaan met ongemak, dat ook bij het leven hoort. Elk fijn moment houdt immers ook weer op. Zo hoeven we het niet automatisch weg te poetsen om ervan af te komen, of alles te doen om het opnieuw zo fijn te beleven, maar kunnen we bewuster kiezen wat er in het moment nodig is.

Waarom gaan we als mensen eigenlijk soms door met dat ‘meer’, ‘meer’, ‘meer’?
“Wie weet wat genoeg is, heeft genoeg.”

Deze week oefenen we in de les met (innerlijke) vriendelijkheid. Hoe kunnen we het ongemak in ons lichaam innerlijk dragen en vriendelijk zijn voor onszelf? Niet omdat het ongemak weg moet, maar om te leren voelen en kiezen wat er nodig is.

Wie het filmpje wil kijken, zie hier:

‍