Ongemak. Een gevoel van niet prettig of niet comfortabel zijn. We kennen het allemaal, hoop ik. Yin yoga is voor veel van ons een beoefening die fysieke flexibiliteit traint en tegelijkertijd de geest kan opruimen, of het gevoel geeft dat we minder vastzitten in bepaalde gedachtegangen.

Als je goed kijkt naar wat we precies doen in een houding, zie je dat we telkens weer bewust kiezen voor ongemak. We gaan dus heel bewust het ‘niet-fijne’ ervaren. Paradoxaal genoeg is het juist dat wat uiteindelijk iets fijns oplevert.

Dat maakt het een lichamelijke en mentale training tegelijk. In zekere zin kiezen we voor stress: we brengen ons lichaam in een oncomfortabele houding waarin spieren uit hun comfortzone gaan. Yin yoga richt zich echter op het bindweefsel. Dat ligt dieper in de spieren, maar bevindt zich ook onder de huid en rondom de organen, pezen, ligamenten; het verbindt alles met elkaar en helpt signalen in het lichaam beter te laten communiceren. Door langer in een houding te blijven, rekken we het bindweefsel zachtjes op, net zoveel als het aankan. Het blijft daarbij vrij van pijn, zodat het zich in zijn eigen tempo kan aanpassen.

Dat lichamelijke, onaangename gevoel doet ook iets met onze geest. Het kan zijn dat we er van alles van gaan vinden en dat er gedachten opkomen zoals: “Ik kan dit niet”, “Ik doe het niet goed”, “Het lukt me niet”, “Alweer deze houding, waarom?”, “Wat ga ik morgen doen?”, of “Ik vond het echt niet leuk hoe mijn collega met die situatie omging vandaag.” Deze gedachten kunnen ons afleiden van het ongemak, of het juist groter maken, zodat we het niet meer bewust voelen.

Door te kiezen voor ongemak — ook mentaal — leren we deze gedachten op te merken en onze aandacht terug te brengen naar het lichaam, naar wat we daadwerkelijk voelen. Zo leren we stil te staan bij het ongemak. Langzamerhand, door steeds opnieuw aanwezig te blijven bij wat we voelen, ontstaat er vertrouwen in ons lichaam: dat we het aankunnen, ook als het niet prettig is.

Dat betekent niet dat we alles wat onprettig is zomaar moeten doorstaan of juist moeten vermijden, maar dat we het kunnen voelen en onderzoeken wat er nodig is. We hoeven niet bang te zijn voor ongemak, fysiek of mentaal.

Hierbij ook een kort filmpje over bindweefsel (25 keer vergroot) in ons lichaam: